*everyday magic*

I co z tego, że nierealne, że trzeba żyć, tym co dzisiaj i tym, co jest w naszym zasięgu.

Ja tam sobie uparcie dalej marzę i liczę mocno, że ten sen się spełni.

Popękana skóra dłoni, tępy ból głowy i drętwiejące kończyny.

Byle do wiosny, będzie lżej, będzie powietrze do oddychania.

Duszę się swoim życiem i kocham je bardziej niż kiedykolwiek. 

Fajnie jest czuć, że się żyje.

II plener Sony Foto Klubu w Sulejowie - niezapomniane przeżycie.

Przypomniałam sobie jak przeogromnie bardzo kocham fotografię i jak wiele radości wprowadza ona w moje życie.

Emila i Gosia:

Emila posągowa:

Emila roześmiana:

Emila zamyślona:

Emila w dal zapatrzona: